Voorlezen

Het jaar 2009 werd voor mij een zwarte pagina in mijn levensloop en ook het eerste jaar sinds mijn vijfde levensjaar dat ik niet één volledig boek heb gelezen.
Boeken lees je voor kennis en ontspanning, maar als je hoofd vol zit met emotie en de rust ontbreekt word lezen een opgave.
Ik hoop in 2010 dit trieste record weer ongedaan te maken.
Ik heb me opgegeven voor vrijwilligerswerk, één maal per week twee uurtjes voorlezen voor blinde en slechtziende bejaarden. Bejaarden met een passie voor literatuur die zelf niet meer kunnen lezen. De werken die worden voorgelezen behoren tot de betere literatuur en natuurlijk kunnen ze ook luistertapes opzetten maar dit is leuker. Na het voorleesuur is er gelegenheid tot discussieren over het boek.
Nu is mij verteld dat ik een aangename voorleesstem heb, dus ik hoop een klein zonnetje in het leven van deze mensen te schijnen.
En onderwijl er ook zelf een zonnestraal van mee te pakken.

Wie weet krijg ik dan weer lust tot lezen. En kan ik deze blog ook weer adem inblazen.

We zullen zien...

Weer even hoofd in de wind en handen in de aarde!

Spreekwoorden in het schilderij van Pieter Brueghel

Ik las dit weekend gedichten uit de vroege Middeleeuwen. Het doet me goed om me te verbinden met een mens dat al achthonderd jaar niet meer leeft. Dat mens ben ik namelijk. Niets meer en niets minder. Denk maar niet dat wij door de eeuwen ge-evolueerd zijn in een beter mens, de illusie van de hedendaagse mens. Wij hebben ons omringd met spullen, onze mogelijkheden zijn groter, maar in de kern zijn wij gelijk.

Tijdens het lezen van deze gedichten kwam ik talloze spreekwoorden tegen die wij vandaag de dag nog steeds gebruiken.

Zie deze link: http://www.literatuurgeschiedenis.nl/lg/middeleeuwen/spreekwoorden.html

De spreekwoorden verwijzen naar een schilderij van Pieter Brueghel uit 1559.

Misschien moet ik vanaf nu toch vaker proberen mijn gat aan de poort te vegen!

Net als de rest van mijn leven heeft ook deze blog lang stilgelegen. Ik zal binnenkort een poging tot reanimatie ondernemen.
Een blog over literatuur bijhouden is niet gemakkelijk wanneer je nauwelijks de concentratie hebt om een bladzijde te lezen.
Diep geraakt door de harde kant van het leven voel ik mij nog steeds geprezen omdat ik met mijn kanjer heb mogen trouwen, hem met me meedraag - altijd - en ik omringd word door warme en bijzondere mensen.

En ondanks dat mij nog dagelijks het gevoel overvalt dat ik van de hemel in de hel ben beland blijkt gelukkig dat er ook in de hel nog regelmatig wordt gelachen!

Voor de verre prinses

J. Slauerhoff

Wij komen nooit meer saam:
De wereld drong zich tusschenbeide.
Soms staan wij beiden 's nachts aan 't raam,
Maar andre sterren zien we in andre tijden.

Uw land is zoo ver van mijn land verwijderd:
Van licht tot verste duisternis - dat ik
Op vleuglen van verlangen rustloos reizend,
U zou begroeten met mijn stervenssnik.

Maar als het waar is dat door groote droomen
Het zwaarst verlangen over wordt gebracht
Tot op de verste ster: dan zal ik komen,
Dan zal ik komen, iedren nacht.

Detector uitgelaten op een weiland